Nasa isang pagtitipon ako kasama ang pamilya ko at masaya ang lahat. Bigla ay nakita ko na nagkakagulo na ang lahat at nagtatakbuhan na ang mga tao.

Nakita ko na lamang ang sarili ko na nagtatago sa ilallim ng lamesa ng isang patahian ng damit. Me katabi rin akong isang lalaki na hindi ko kilala. Maya-maya pa ay meron nagdatingan na mga sundalo kasama ang lider nila. Una ay tila lalagpasan nila ang tindahan kung saan ako nagtatago subalit maya-maya pa ay pumasok na sila sa tindahan kung nasaan kami.

Ang pangalan ng lider nila ay Col. Querubin Wasli. Mabagsik ang pananalita niya at dama mo ang galit niya. Marami siyang sinasabi subalit hindi ko maintindihan at hindi ko rin marinig dahil sa takot na baka makita ako.
Bigla ay itinuro ni Col. Wasli ang paa ko at nakita ko na inilabas ng tauhan niya ang isang mahabang itak. Idinikit sa paa ko ang talim ng itak at akmang tatagain. Hindi na ako halos makahinga sa takot at maya-maya pa ay inilabas nila ako sa pinagtataguan ko.

Desidido na talagang ipapatay ako ni Col. Wasli nang bigla ay nagkagulo sa labas ng tindahan. Sinamantala ko ang pagkakataon na iyon upang muling magtago sa ibang dako ng tindahan. Nakita ako ng may ari ng tindahan at dahan dahan biya akong nilapitan at pinagtatakpan ng mga tela at damit na nagkalat doon. Dahan dahan kong inilabas ang 2 kong cellphone at ini-off ko ang mga ito dahil baka biglang tumunog ang mga ito.

Muli ay nakita ko na meron silang hawak na isang lalaki. Laking gulat ko dahil iyon ang katabi ko sa ilalim ng lamesa. Narinig ko na lamang na kaya pala galit na galit si Col. Wasli ay dahil niloko sa negosyo ng lalaking iyon ang kaibigan niya. Maya-maya pa ay inilabas na ng tindahan ang lalaking iyon ngunit bago lumabas ay lumapit sa kinaroroonan ko ang isang tauhan ni Col. Wasli at tinapik ako at sinabing kung hindi nahuli ang lalaking iyon ay totoong papatayin nila ako.

Sumunod ay nakita ko na lamang na me mga kasama ako at masayang naglalakad. Kakain daw kami ngunit wala naman akong dalang pera. Nagbago ang isip ko at sinabi ko na susunduin ko muna ang nanay ko (matagal na itong namayapa) dahil naaawa ako at palagi na lamang siyang naiiwan na mag-isa sa bahay.

Saglit akong nagising at nakita ko na maliwanag na ngunit dahil sa antok ko ay minabuti kong ipagpatuloy ang pagtulog ko. Bago pa ako makatulog ay inisip ko na sana ay managinip ako ng mga numero na maaari kong itaya sa lotto. Nanaginip akong muli at nakita ko ang mga numerong 480675.

Masaya ako dahil mag ii-scuba dive na naman kaming muli ng aking pamilya na sina Mellie, Karl and Jan. Nakapag dive naman kami at habang nagpapahinga at masayang nagkukuwentuhan ay sinabi ni Karl na pupuntahan niya muna ang PAG-IBIG office kahit na naka dive gear pa siya.

Ako ay mayroong negosyo at bigla ay nakita ko si Korina Sanchez na isang kilala at batikang newscaster at commentator ng radyo at television na palapit sa akin. Inakbayan niya ako at pilit na hinila upang magpunta sa isang tila office. Atubili ako dahil hindi ko alam kung ano ang kahihinatnan ng pagsama ko sa kanya.

Pagkabukas ng pinto ay nakita ko na maraming mga tao na kilala rin sa lipunan subalit hindi ko mawari kung sino-sino sila. Ipinakilala ako ni Korina sa kanila at kita ng mga naroroon na close kami sa isa’t-isa dahil nakakapit pa siya sa bewang ko.

Nahihiya ako dahil sa hindi naman ako kilala ng mga tao nguni’t hindi naging dahilan iyon upang pakawalan ako ni Korina. Sa isang pinagpakilanlan niya sa akin ay nakita ko na nagtititirik pa ang mga mata ng babaeng iyon na parang inis subalit hindi namin pinansin iyon.

Masaya kaming nagaaral ng anak kong si Jan sa isang unibersidad. Magkakaroon na kami ng pagsusulit at namalayan ko na lamang na nasa isang malayong lugar na ako.

Nag-alala ako sa mga gamit kong naiwanan sa unibersidad dahil sa sinabi ng professor namin na kung sino man ang mga nakaiwan ng gamit ay pabayaan na lamang at huwag ng pagaksayahan ng panahon ang mga iyon.

Kamukat-mukat ay nakita ko na lamang na dala ni Jan ang lahat ng mga naiwan kong gamit. Tinanong ko siya kung nakapag-repaso na siya at sinagot niya ako na tapos na subali’t nagutom siya.

Dumating ang isang kaklase namin na bihis na bihis at naka leather jacket pa. Matagal siyang hindi naka-attend ng mga lessons dahil sa kanyang negosyo. Gustong-gusto ko na siyang tanungin kung paano akong puwedeng makipag-negosyo rin sa kanya subalit nagtimpi ako. Inilabas niya ang kanyang digital camera na may halong pagyayabang upang ipakita ang mga kuha niya sa kanyang negosyo na lubhang napakaunlad.

Bigla ay nakita ko na lamang na masaya kaming nag sky dive ni Jan at habang bumababa kami lulan ng parachute ay panay naman ang kuha ko ng pictures. Masarap na masarap ang pakiramdam namin sa pag sky dive at ilang beses kaming umulit. Bigla ay nakita ko ang sarili ko muli sa unibersidad na hawak ang isang green camera subalit atubili akong ilabas iyon dahil pag-aakalang luma na iyon. Ipinakita ni Jan na maganda ang camera at maraming mga secret features. Pati ang zoom lens nito ay mas mahaba kesa sa mga ibang camera.

Sa aming pag sky dive ay nag landing kami pareho sa isang lugar na meron mga unipormadong mga kalalakihan nguni’t hindi ko mawari kung mga pulis ba o military. May nadaanan kaming kakaibang cactus. Maganda at hugis tao ito na gumagalaw na bahagyang sumasayaw. Me mga makulay na bulaklak ito at meron itong lumalabas na tubig na mistulang fountain mula sa ulo nito. Isinahod ko ang aking daliri sa fountain at mahapdi sa balat ito.

Naghanap ako ng nakakaalam kung anong klaseng cactus ito subalit wala akong malinaw na kasagutan na makuha. Bumalik ako sa cactus at naabutan ko ang may-ari na nagsabi na matagal na niyang alaga iyon at ipinakita pa niya na pag kulay pulang tela ang isinahod mo ay mas matapang na likido ang lumalabas. Sinabi pa nya na kung kulay dilaw naman ay higit na mas matapang at hindi mo kayang tiisin ang hapdi ng likidong lalabas duon.

Umaga na at gising na ang diwa ko subalit para akong nananaginip o nangangarap ng gising. Nakita ko sa mga gising kong diwa na ako ay namatay na at nakahiga sa isang bukas na ataul. Me nagsabi na ako ay naturukan na ng formalin. Ganoon pa man ay hinahawakan ng asawa kong si Mellie ang aking katawan lalo na ang gawing paanan ko. Mainit ang pakiramdam nya sa katawan ko kung kayat sinabi nya na buhay ako.

Tinignan ako ng mga naroroon at laking gulat nila nang dumilat ako at bumangon. Bagama’t kakaiba ang lakad ko dahil sa formalin ay sinabi ko na hindi ako zombie at matino ang isipan ko.

Naging patotoo ako sa mga tao na isang patay na muling nabuhay at nakaranas na makita ang kabilang ibayo kapag ang isang tao ay namatay na. Dahil din dito ay inanyayahan ako ng CCF (church) upang magsalita sa congregation kung ano ang aking naranasan.

Sa kabilang ibayo ay nakita ko umano ang aking ina, ama at ang aking madrasta na pawang namayapa na, na magkakasama. Lahat doon ay pawang nakaputi lamang at nakita kong masaya silang nag-uusap. Kumakaway sila sa akin at ganoon din ako sa kanila. Pinupuntahan ko sila ngunit hindi ako makaalis sa kinaroroonan ko. Patuloy nila akong kinakawayan at ganoon din ako sa kanila.

Nakita kong mataimtim na nakikinig ang lahat sa auditorium at sinabi ko sa lahat na simula ngayon, lahat sila ay dapat na magbago ng pananaw sa buhay. Walang ibang mahalaga sa buhay kundi ang pagmamahalan sa bawat isa lalo na sa kanya-kanyang pamilya. Sinabi ko rin na tigilan na ang labis na paghahangad sa salapi at kapangyarihan at gumawa sila ng pagku-kwenta upang makita nila na kung sapat na upang makakain at mabuhay lang ng simple ay tama na ang gayon at igugol na lamang ang natitirang panahon upang i-enjoy ang samahan ng bawat isa.

Sinabi ko rin na huwag mahihiya ang kahit na sino na umiyak. Kung nararamdaman nilang umiyak ay okay lang. Lalaki o babae ay walang pagkakaiba.

Sinabi ko rin na kalimutan na ang alitan ng bawat isa at kung meron man nakakapanakit ng kapwa sa anumang dahilan ay kalimutan na lang. Sa ganitong pagkakataon ay tinawag ko si Egay na kaibigan ko na alam kong naroroon at nakikinig din sa entablado. Sinabi ko na isa siya sa mga taong na-miss ko at sinabi ko rin na pasimulan na nya ang sinabi ko na pagbabago.

Sinabihan ko siya na tawagan si Michelle na asawa niya upang kausapin namin. Batid kong alam na rin ni Michelle ang nangyari sa akin kung kaya’t gusto rin niya akong makausap. Sa pag-uusap namin ay lantaran kong sinabi na kalimutan na nila ang nakaraan sa kanila at ngayon pa lang ay magkabalikan na sila. Mag-usap sila kung sino ang dapat na bumitaw at makisamang muli. Dapat ay ngayon na mag-decide.

Habang nag-uusap sila ay me dinukot ako sa bulsa ko na musical notes na aking naisaulo kahit na wala akong kaalaman sa pagsusulat ng musika. Ang musikang ito ay narinig ko lamang sa kabilang ibayo at hindi kailanman narinig pa. Ipapatugtog ko kay Egay at sasabayan ko ng awit. Sinabi ko rin na maaaring kopyahin at gayahin ang awitin na iyon kahit sinoman subalit hindi maaaring baguhin kahit na isang letra o nota man lamang nito. Ang lalabag ay magkakaroon ng pananagutan at mapaparusahan.

Hindi ko alam kung paano ko naisaulo ang mga awitin na iyon. Pati na ang bilis ko sa pag-type ay nabago. Galing sa paggamit ng 4 na daliri ay nagamit kong lahat ang daliri ko ng napakabilis na. Ang boses ko sa pag-awit ay nagbago rin.

Sa pag-awit ko, lahat ay umiiyak at dama nila ang meaning ng bawat kataga ng awiting iyon. Una kong inawit ang paborito ko at sumunod ang iba. Si Egay pa rin ang tumutugtog sa lahat ng mga awit na iyon gamit ang mga notang ibinigay ko sa kanya. Si Michelle ay nakiusap na huwag patayin ang cellphone upang makapakinig sa awitin.

Muli akong nagsasalita sa mga tao nang biglang magkaroon ako ng kakaibang pakiramdam kung kaya’t sinabi ko na kung sino man ang me sakit o meron anumang karamdaman, na tumayo ora mismo bago pa mawala ang nararamdaman kong iyon. Halos lahat ay nagsipagtayo at pati si Peter Tan-chi at ang mga pastor ay nagsitayo. Sa isang saglit lang ay ipinagdasal ko silang lahat at itinaboy ang lahat ng uri ng karamdaman nila.

Damang-dama ng lahat ang malakas na hangin na tumama sa kanilang mga mukha at silang lahat ay nakadama ng kagalingan ng kanilang mga karamdaman at kasiglahan ng katawan.

Gabi at nasa Tandang Sora kaming lahat at me nakita akong maliwanag na bagay sa kalangitan. Paikot ang itsura nito at me bahagi itong korteng arrow na nakaturo sa kanan. Sa simula ay maliit lang ito at unti-unti ay palaki ito ng palaki habang umuusad ito.

Tinawag kong lahat ang mga kasambahay ko upang makita nila. Sinabihan ko silang lahat na sundin ang direksyon ng arrow na itinuturo ng liwanag na iyon. Sinasabihan ko pa lang sila ay nakita kong mabilis na palaki ng palaki at umiikot pa ang liwanag na iyon. Si Kyle na anak ni Rizza ay pinapasok niya sa loob ng bahay at nakita ko siya na malungkot na sumunod papunta sa kwarto sa basement.

Lahat ng bahay ay nasasakop ng pagdating ng liwanag na ito at napansin ko na maraming bahay ang sinusunog nito. Mabilis na nagliliyab ang mga bubong ng mga bahay. Meron din naman mga bahay na hindi nito sinusunog kahit na dinaanan na nito. Nakita ko ang mga pangyayaring ito dahil sa para akong nasa sa isang mataas na lugar at natatanaw kong lahat ang dinaraanan ng umiikot na liwanag na ito.

Sa isang kisapmata ay umabot ang liwanag na ito sa kung saan ako nakatayo at biglang me naramdaman akong energy wave na tumama sa akin particular sa may bandang noo ko. Hindi nasunog ang bahay ko sa T. Sora at nakita ko na lamang ang sarili ko na may kapirasong apoy na tulad sa kandila sa pagitan ng mga kilay ko na bahagyang nakadikit at nakalutang.

Paglingon ko ay nakita ko rin ang pamilya ko na sina Mellie, Karl at Jan na meron din apoy na iyon sa mga noo nila. Tuwang-tuwa ako dahil na-realize ko na galing pala ke God ang apoy na yon. Tanda marahil ito ng kaligtasan na ibinigay nya sa amin. Maliban sa pamilya ko ay wala akong ibang nakita pa sa compound na iyon.

May nag-invite sa aming lahat sa isang resort at nalaman ko na lamang na si Henry Furigay iyon na kaibigan ko. Pagdating namin sa resort ay tinanong ko sa mga tauhan doon kung saan ako magpa-park at kung saan kami lulugar.

May sinabi silang level ngunit parang asiwa sila na duon ako magpark. Nalaman ko na bale 5th level lamang ang napuntahan ko kaya’t tinanong ko ang isang tauhan doon kung saan mas maganda.

Atubili siyang sagutin ako at nagbubulungan sila na mga tauhan doon dahil sa pakiwari ko ay may sorpresang nakahanda para sa amin. Sinabi niyang sa 13th level pinakamagandang mag-stay.

Pagpasok namin ay nabungaran ko agad ang isang napakagandang tanawin kung saan kami ay nasa ibabaw ng bundok at nakatingin sa ibaba at kitang-kita ang buong kapaligiran ng mga bundok na ang katabi ay beach.

Nabungaran ko din ang isang napakagandang swimming pool na kakaiba sa lahat. Napakalinaw nito kung kaya’t naligo ako agad. Malalim ito pero hindi ako natakot tumalon. Napakasarap ng aking pakiramdam dahil hindi ordinary na tubig ang laman ng pool kundi parang ‘gel’ ito. Para rin itong ‘trampoline’ kung wawariin ko.

Lumulubog ako pag-talon ko nguni’t dahil para itong gel ay malaya akong nakaba-balik sa lugar kung saan ako naka-upo. Parang may shock-absorber ang pool na ito. Nakaka-sisid din ako sa super lambot na tubig na parang gel. Iba’t-ibang mga style ang nagagawa ko at ako lamang ang nakakagawa nito.

Bilib ang lahat ng mga taong naroroon. Marami rin mga foreigners ang nandoon. Isa sa mga nagagawa ko ang labis na hinahangaan ay ang mataas na patalbog-talbog na gawa ko sa tubig papuntang kisame.

Pag-abot ko sa kisame ay kaya kong manatili doon ng matagal. Pagbagsak ko pabalik sa pool ay binigyan ako ng maluwag na space upang wala akong matamaan. Talagang napaka-sarap ng pakiramdam ko sa pool na iyon.

Mayamaya pa ay kasama ko na si mama Lucy at sweet na sweet kaming nag-uusap. Magkadikit pa ang aming mga mukha habang nag-uusap. Sinasabi ko sa kanya na pasensya na at ngayon ko lang sila nadala sa lugar na iyon dahil sa kakulangan ng budget.

Masayang-masaya rin si mama sa lugar na iyon. Naroon din si Bong na bayaw ko at atubili silang maligo kung kaya’t ipinakita ko pa sa kanila ulit ang paraan ng pag-swimming doon.

Hinanap ko si Mellie na asawa ko at nakita ko siyang nakaupo sa may gilid ng isang bukas na pintuan kasama ang ibang mga guest na nanonood ng view ng dagat. Super ganda ng tanawin at napakahirap i-describe. Kahit malayo ka ay kita mo ang linaw ng tubig.

May mga nakaparada doon ng mga yacht. Isa doon ay kulay red na kotseng Mercedes Benz na parang rubber boat. Nadala ito ng alon pero agad din itong namaniobra ng driver.

Habang naka-upo kami ay may dumaan na barko na parang pirate ship. Mabilis ang pag-daan nito at may nakasulat sa gilid nito na ‘extra big wave’. Pagka-daan nito ay biglang may malaking alon na nabuo at bumagsak sa amin ngunit walang nangyari sa amin.

Napakasarap nga ng feeling sapagkat para kang biglang binuhusan ng sabay-sabay ng tubig na galing sa isang malaking lalagyan. Pagkaraan ng ilang sandali ay may nabasa akong nakasulat na may second wave

Maya-maya ay bumuhos na nga sa amin ang wave nguni’t katulad ng una ay walang nangyari sa amin kundi ang masarap na feeling lamang. Habang naka-upo kami ay kitang-kita namin ang isang pre-historic volcano na nasa ilalim ng tubig dahil na nga sa linaw ng tubig.

Itinuro ko iyon kay Karen na anak ko at sinabi ko na dapat naming lahat na ma-dive iyon. Ang hitsura nito ay parang sa pelikula na may mga katabing ilog at malawak na valleys and plains. Parang walang tubig na nakapalibot dito sa linaw nito.

Mayamaya ay binibigyan na lamang ako ni Mellie na asawa ko ng beer in can at pilit na pinaiinom. Noong una ay ayaw ko pero sa kapipilit niya ay ininom ko na rin.

Malapit sa dagat na ito ay isang lagoon naman na super din sa ganda. Makulay at punong-puno ng mga flowers, plants and trees ang paligid nito. Maraming nanonood dito sapagka’t may show na ginagawa sa ibabaw ng lagoon.

Parang ice ang ibabaw nito at may nagsa-sayaw ng mga maliliit na tao. Parang fairytale sa ganda ang lugar na ito. Mayamaya ay biglang may gumulong na parang nag-iiskate sa ibabaw ng lagoon na parang star.

May kasamang tunog ito na parang malakas na hangin na may music. Napa-iyak nga ang ibang mga bata sa gulat pero tumigil din agad ng biglang maging dancers on skates ang mga gumugulong na stars na ito.

Maraming mga dance activities at presentations na ginagawa sa lagoon na ito na parang sa pelikula mo lamang maaaring mapanood dahil sa super ganda ng activity at scenarios.

Mayroon isang family reunion ang mga Ku clan kung saan kabilang ako sa mga dumalo. Ginanap ito sa isang malayong kabundukan sa Baguio at napakaganda naman talaga ng lugar.

Tahimik, malamig at maaliwalas ang lugar. Regular na reunion ang aking nakita kung saan nagkakatipon-tipon ang mga family members maliban sa paisa-isang taong nakikita ko na very unusual ang hitsura.

Napaka-aamo ang mukha ng mga paisa-isang mga taong ito. Matatangos ang mga ilong, maganda ang mga mata at talagang sobra-sobra ang kagandahan at kagwapuhan ng mga ito. Hindi ako mapakali at nausisa ko ang tungkol sa kanila.

Sila pala ang may-ari ng lugar na iyon at sila pala ay ubod ng yaman. Katunayan ay sila pala ang tunay na may-ari ng Araneta Coliseum. Hindi mo daw masusukat ang kanilang kayamanan nguni’t sa kabila noon ay makikita at mararamdaman mo ang kanilang pagiging mapagkumbaba.

Wala silang mga katulong at sila lang ang naghahanda at nagsisilbi sa mga pangangailangan ng lahat doon.

Ang isa pang kaibahan nila ay mga pandak sila at ang tawag daw sa kanila ay mga NEONONDERTHAL. Lalong laking gulat ko ng matuklasan ko rin na sila pala ay kabilang sa mga Ku clan.

Inilibot nila kami sa lugar na iyon hanggang umabot kami sa kanilang mga bahay. Dito ay nalaman ko na hindi namin pwedeng pasukin ang kanilang bahay sapagka’t ito ay bawal na bawal.

Mistulang mga bahay na may bintana ang mga ito nguni’t ang mga ito ay nakapaloob sa bato or nakaukit ang mga ito.

Nakita ko na lamang na pababa na kami ng daan nguni’t damang-dama ko na gusto kong bumalik at maiwan na sa lugar na iyon dahil sa nakita at naramdaman kong kapayapaan at kaligayahan.

[Pagkagising ko ay tinignan ko sa dictionary ang kahulugan ng NEONONDERTHAL at ito ang aking nasaliksik. Walang ganoon na salita kung kaya’t pinaghati-hati ko ito sa mga sumusunod:



NEO - 1. new, modern
2. new form of (Greek neos new)

NON - prefix giving the negative sense of words with which it is
combined.
not, reverse of, absence of ( Latin non not )

DEARTH - scarcity, lack

Kung pagtutugma-tugmain ko ang mga salitang nakalap ko ay lumalabas na ang kahulugan ng NEONONDERTHAL bagama’t ang mas angkop na spelling ay NEONONDEARTHAL ay - Ang bagong panahon na wala ng pangangailangan.]